រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
អត្ថបទ

ប្រៀបធៀបវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់៥យ៉ាង៖ បាល់ត្រង់ជាងមុន

ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតចេញពីការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងទីតាំងជើងទ្រមុំខ្លួនចំណុចប៉ះបាល់និងកម្លាំងបញ្ជូនមិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករដែលចង់កែលម្អគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្របន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ១០ និ...

November 10, 2026 5 min read លេខ 04 // 2024
ប្រៀបធៀបវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់៥យ៉ាង៖ បាល់ត្រង់ជាងមុន

ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតចេញពីការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងទីតាំងជើងទ្រមុំខ្លួនចំណុចប៉ះបាល់និងកម្លាំងបញ្ជូនមិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ កីឡាករដែលចង់កែលម្អគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្របន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រដោយកំណត់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ។ ប្រើជើងទ្រចង្អុលទៅគោលដៅ រក្សាក្បាលនៅលើបាល់ និងប៉ះតំបន់កណ្តាលដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ដើម្បីកាត់បន្ថយការបង្វិល។ វិធីហាត់ ៥ យ៉ាងដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង បញ្ជូនតាមច្រកកោណ បញ្ជូនជាគូ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ និងវាស់ភាគរយជោគជ័យ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA និងសមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស FA សុទ្ធតែផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការស្កេនទីតាំង និងភាពត្រឹមត្រូវមុនល្បឿន។ អនុវត្ត ២០–៣០ នាទី ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលរាល់លើក ដើម្បីដឹងថាតើបច្ចេកទេសណាដែលធ្វើឲ្យបាល់ត្រង់ពិតប្រាកដ។

[រូបភាព៖ កីឡាករហ្វឹកហាត់បញ្ជូនបាល់ទៅគោលដៅតូចនៅលើទីលានពេលព្រឹក ស្មារតីផ្តោតខ្ពស់]

ជំហានទី១៖ រៀបចំជំហរនិងជើងទ្រឲ្យត្រឹមត្រូវ

ជំហរត្រឹមត្រូវជួយឲ្យទិសបាល់មានស្ថិរភាព ព្រោះជើងទ្រកំណត់ទិសនៃរាងកាយមុនពេលជើងទាត់ប៉ះបាល់។ ដាក់ជើងទ្រនៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយឲ្យម្រាមជើងទ្រចង្អុលទៅគោលដៅ។ បើម្រាមជើងទ្របែរទៅខាងឆ្វេង បាល់មានឱកាសរត់ខុសទិសទៅខាងស្តាំ ហើយបើបែរទៅខាងស្តាំ បាល់អាចកោងទៅខាងឆ្វេង។ ចំណុចនេះមើលទៅតូច ប៉ុន្តែតាមតក្កវិជ្ជាប្រូបាប៊ីលីតេ កំហុសមុំត្រឹម ៥ ដឺក្រេនៅចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រអាចធ្វើឲ្យបាល់រើចេញពីបន្ទាត់គោលដៅជាង ១ ម៉ែត្រ។ ដូច្នេះ កុំប្រញាប់ទាត់ខ្លាំងដើម្បីបិទបាំងជំហរខុស ព្រោះវាគ្រាន់តែបង្កើនកំហុសឲ្យធំជាងមុន។

រក្សាជង្គង់ជើងទ្រឲ្យបត់បន្តិច បន្ថយចំណុចកណ្តាលទំនាញ និងដាក់ទម្ងន់ទៅលើផ្នែកខាងមុខនៃបាតជើង។ រាងកាយគួរបែរទៅគោលដៅ ប៉ុន្តែមិនគួរបើកស្មាខ្លាំងពេកទេ ព្រោះស្មាបើកនឹងទាញត្រគាក និងជើងទាត់ឲ្យបង្វិលតាម។ មុនប៉ះបាល់ សូមមើលគោលដៅមួយដង រួចបន្ទាបភ្នែកមកបាល់ ហើយបន្ទាប់ពីបញ្ជូនរួចស្កេនកន្លែងទទួលបាល់វិញ។ វិធីនេះស្របនឹងគោលការណ៍ហ្វឹកហាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA ដែលផ្តោតលើការរៀបចំរាងកាយមុនសកម្មភាព។

  • បាល់នៅចំកណ្តាលមុខជើងទ្រមិនមែននៅក្រោយខ្លួនទេ។
  • ជើងទ្រចង្អុលទៅគោលដៅ។
  • ជង្គង់បត់បន្តិច និងក្បាលនៅលើបាល់។
  • ទ្រូងមិនអោនទៅក្រោយពេលប៉ះបាល់។

សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ដោយគ្មានសម្ពាធ ៣ សំណុំ សំណុំមួយមាន ១០ ដង ហើយរាប់តែបាល់ដែលទៅដល់ក្នុងតំបន់ទទឹង ១ ម៉ែត្រជាការបញ្ជូនជោគជ័យ។ ការកំណត់ពិន្ទុបែបនេះប្រសើរជាងការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍ ព្រោះអារម្មណ៍ថា “បាល់មើលទៅត្រង់” មិនមែនជាទិន្នន័យទេ។ ប្រសិនបើបានត្រឹម ៦ ក្នុង ១០ ដង សូមរក្សាចម្ងាយដដែលរហូតដល់បានយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ក្នុង ១០ ដង មុនបង្កើនល្បឿន។

ចង់ស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបន្ថែម សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទ្ទេសក៍នេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី២៖ ប៉ះបាល់តំបន់ណាដើម្បីឲ្យវារត់ត្រង់?

ការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងនៅចំណុចកណ្តាលបាល់ គឺជាវិធីសាមញ្ញ និងមានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លីនិងមធ្យម។ បើចង់ឲ្យបាល់រត់ទាប សូមរក្សាក្បាលនៅលើបាល់ ហើយប៉ះតំបន់កណ្តាលដោយផ្ទៃជើងបើកប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ; បើប៉ះផ្នែកក្រោមពេក បាល់នឹងលោត ឬហោះ។ ចំណុចត្រូវចងចាំគឺផ្ទៃជើងមិនគួរបញ្ចេញចលនាកាត់ពីខាងក្រៅចូលខាងក្នុងទេ ព្រោះចលនានោះបង្កើតបង្វិល។ កីឡាករជាច្រើនទាត់ខុសមិនមែនដោយខ្វះកម្លាំងទេ ប៉ុន្តែដោយសារផ្ទៃជើងប៉ះបាល់មិនស្មើ។

បើកជើងទាត់ឲ្យម្រាមជើងបែរឡើងបន្តិច និងចាក់កជើងឲ្យរឹង ដើម្បីឲ្យផ្ទៃខាងក្នុងជើងក្លាយជាផ្ទៃរាបស្មើ។ នៅពេលប៉ះបាល់ ត្រូវធ្វើចលនាតាមទិសគោលដៅប្រហែល ៣០–៥០ សង់ទីម៉ែត្រ មិនមែនបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗទេ។ ការតាមជើងខ្លីធ្វើឲ្យបាល់ខ្វះល្បឿន ខណៈការតាមជើងវែងពេកអាចបង្កើតកម្លាំងលើស។ សម្រាប់ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ កម្លាំងមធ្យមដែលអនុញ្ញាតឲ្យមិត្តរួមក្រុមទទួលបាល់ក្នុងជំហរមួយជំហាន ជាទូទៅមានប្រសិទ្ធភាពជាងការទាត់ពេញកម្លាំង។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកចូលចិត្តបាល់លឿនតែងធ្វើមិនបាន—ពួកគេចង់ឲ្យបាល់លឿន ប៉ុន្តែភ្លេចថាការទទួលបាល់ក៏ជាផ្នែកមួយនៃការបញ្ជូនដែរ។

តើបាល់កោងខុសទិសដោយសារអ្វី?

បាល់កោងភាគច្រើនបណ្តាលមកពីកជើងទន់ ផ្ទៃជើងប៉ះផ្នែកខាងស្តាំឬឆ្វេងនៃបាល់ និងការបង្វិលត្រគាកមុនពេលជើងប៉ះ។ ដើម្បីរកមូលហេតុឲ្យឃើញ សូមថតវីដេអូពីខាងមុខនិងខាងក្រោយក្នុងល្បឿនធម្មតា ដោយមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍ថ្លៃ។ ប្រសិនបើបាល់កោងជាប់ៗគ្នាទៅទិសដូចគ្នា សូមពិនិត្យកជើងនិងទិសជើងទ្រមុនពិនិត្យកម្លាំង។ វិធីពិនិត្យនេះមានតម្លៃជាងការប្តូរស្បែកជើង ឬប្តូរបាល់ភ្លាមៗ ព្រោះឧបករណ៍ថ្មីមិនអាចជួសជុលមុំរាងកាយខុសបានទេ។

[រូបភាព៖ ផ្ទៃជើងខាងក្នុងប៉ះកណ្តាលបាល់ជិតបន្ទាត់ស ដោយមានកោណបង្ហាញទិសដៅ]

សូមប្រើលំហាត់ជញ្ជាំង ១០០ ដង ប៉ុន្តែបែងចែកជា ៥ សំណុំ ដើម្បីរក្សាគុណភាពចលនា។ ចាប់ផ្តើមចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មក ៨ ម៉ែត្រ និង ១០ ម៉ែត្រ; រាល់ចម្ងាយត្រូវរក្សាភាគរយបាល់ត្រង់យ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលធ្លាក់ក្រោម ៧០ ភាគរយ នៅពេលបង្កើនចម្ងាយ នោះមិនមែនមានន័យថាត្រូវទាត់ខ្លាំងជាងទេ—មានន័យថាត្រូវកែជើងទ្រឬចំណុចប៉ះ។ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស FA ក៏លើកឡើងពីការបង្កើនភាពស្មុគស្មាញបន្តិចម្តងៗ មុននឹងបន្ថែមសម្ពាធពីគូប្រជែង។

ជំហានទី៣៖ បង្កើតលំហាត់ចម្ងាយ៥ ១០ និង១៥ម៉ែត្រ

លំហាត់ដែលមានចម្ងាយច្បាស់អាចបង្ហាញថាកំហុសកើតឡើងពីបច្ចេកទេស ឬពីការគ្រប់គ្រងកម្លាំង។ ដាក់កោណពីរបង្កើតច្រកទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយដាក់គោលដៅនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនបាល់ ២០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ២០ ដងដោយជើងឆ្វេង រួចកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលឆ្លងកាត់ច្រក។ បន្ទាប់មកបង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ ម៉ែត្រ និង ១៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែរក្សាទទឹងគោលដៅដដែល។ ប្រសិនបើបាន ១៦ ក្នុង ២០ ដងនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែបានត្រឹម ៩ ក្នុង ២០ ដងនៅ ១៥ ម៉ែត្រ នោះបញ្ហាអាចស្ថិតនៅលើការតាមជើង ឬការផ្ទេរទម្ងន់ មិនមែនលើការមើលគោលដៅទេ។

លំហាត់ទីពីរគឺបញ្ជូនបាល់ពីច្រកមួយទៅច្រកមួយ ដោយអ្នកទទួលត្រូវប៉ះបាល់តែមួយដងដើម្បីបញ្ជូនត្រឡប់។ ចាប់ផ្តើមដោយមិនមានការរត់ រួចបន្ថែមចលនាទៅខាងឆ្វេងនិងស្តាំ។ លំហាត់នេះបង្ហាញការពិតសំខាន់មួយ៖ បាល់អាចត្រង់ ប៉ុន្តែបើល្បឿនខ្លាំងពេក អ្នកទទួលនឹងបាត់ការគ្រប់គ្រង។ ដូច្នេះ គុណភាពបញ្ជូនគួរវាស់ដោយពិន្ទុពីរ គឺភាពត្រង់ ៥០ ភាគរយ និងភាពងាយស្រួលក្នុងការទទួល ៥០ ភាគរយ។ នេះជាចំណុចបន្ថែមដែលគេរំលងញឹកញាប់ ព្រោះការរាប់តែបាល់ទៅដល់គោលដៅអាចបង្កើតទម្លាប់បញ្ជូនខ្លាំងមិនចាំបាច់។

  • ជំហានទីមួយ៖ ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ទទឹងគោលដៅ ១ ម៉ែត្រ។
  • ជំហានទីពីរ៖ ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ កាត់បន្ថយការប្រើកម្លាំង។
  • ជំហានទីបី៖ ចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ បន្ថែមការតាមជើង។
  • ជំហានទីបួន៖ បញ្ជូនបាល់បន្ទាប់ពីការរត់ ៣–៥ វិនាទី។
  • ជំហានទីប្រាំ៖ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធក្នុងពេលកំណត់ ៦០ វិនាទី។

សម្រាប់ការកត់ត្រា អាចប្រើតារាងសាមញ្ញដែលមានកាលបរិច្ឆេទ ចម្ងាយ ជើងដែលប្រើ ចំនួនជោគជ័យ និងប្រភេទកំហុស។ បន្ទាប់ពីហាត់ ៤ សប្តាហ៍ អ្នកនឹងឃើញថាតើជើងណាខ្សោយ និងចម្ងាយណាដែលធ្វើឲ្យភាគរយធ្លាក់ចុះ។ កុំប្តូរលំហាត់រាល់ថ្ងៃតាមអារម្មណ៍ ព្រោះវាធ្វើឲ្យទិន្នន័យគ្មានន័យ។ ក្បួនរឹងមួយគឺរក្សាលំហាត់មូលដ្ឋានដដែលយ៉ាងហោចណាស់ ២ សប្តាហ៍ មុនធ្វើការប្រៀបធៀបលទ្ធផល។

សម្រាប់គំរូយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងការអានស្ថិតិ សូមមើលប្រធានបទពាក់ព័ន្ធនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី៤៖ បន្ថែមចលនា សម្ពាធ និងការសម្រេចចិត្ត

ការបញ្ជូនត្រង់ក្នុងការប្រកួតខុសពីការបញ្ជូនត្រង់នៅពេលឈរទំនេរ ព្រោះកីឡាករត្រូវរត់ មើលជុំវិញ និងសម្រេចចិត្តក្នុងពេលខ្លី។ ចាប់ផ្តើមដោយរត់ស្រាល ៣ ម៉ែត្រ បញ្ឈប់ ជ្រើសគោលដៅ ហើយបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទី។ បន្ទាប់មកឲ្យមិត្តរួមក្រុមដាក់សម្ពាធពីចំហៀងដោយមិនអនុញ្ញាតឲ្យប៉ះបាល់ខ្លាំង។ គោលដៅមិនមែនឈ្នះអ្នកការពារទេ ប៉ុន្តែរក្សាជំហររាងកាយឲ្យបើក មើលជម្រើសមុនទទួលបាល់ និងបញ្ជូនទៅជើងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបាន។

ប្រើច្បាប់បីជម្រើស៖ មើលមុនទទួល មួយប៉ះដើម្បីរៀបចំ និងបញ្ជូនដោយផ្ទៃជើងសមស្រប។ ប្រសិនបើគោលដៅនៅខាងស្តាំ សូមបញ្ជូនទៅជើងខាងឆ្ងាយរបស់អ្នកទទួល ដើម្បីឲ្យគាត់បែរខ្លួនទៅមុខបាន; ប្រសិនបើមានសម្ពាធជិត សូមបញ្ជូនទៅជើងជិត ដើម្បីរក្សាបាល់។ ការជ្រើសជើងទទួលនេះជាបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ដែលមានឥទ្ធិពលលើល្បឿនក្រុមខ្លាំងជាងការទាត់ឲ្យត្រង់តែមួយមុខ។ ទិន្នន័យល្អគឺបាល់ត្រង់ ៨០ ភាគរយ និងបាល់ដែលអាចលេងបន្តបាន ៧០ ភាគរយ មិនមែនបាល់ត្រង់ ៩៥ ភាគរយដែលធ្វើឲ្យការលេងបន្តជាប់គាំងទេ។

សូមចែកការហាត់ជា ៤ ជុំ៖ ជុំទីមួយបញ្ជូនដោយគ្មានសម្ពាធ ៥ នាទី ជុំទីពីរបន្ថែមអ្នកការពារអកម្ម ៥ នាទី ជុំទីបីបន្ថែមពេលកំណត់ ៥ នាទី និងជុំទីបួនលេងក្នុងតំបន់តូច ៨ នាទី។ សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងជុំ ដើម្បីឲ្យភាពអស់កម្លាំងមិនបំភាន់ការវាស់សមត្ថភាព។ ប្រសិនបើបាល់ចាប់ផ្តើមកោងនៅនាទីចុងក្រោយ សូមកាត់បន្ថយចំនួនបញ្ជូន មិនមែនបង្កើនកម្លាំងទេ។ ការហ្វឹកហាត់ដែលមានគុណភាព ៦០ ដងប្រសើរជាងការបង្ខំខ្លួន ១៥០ ដងដោយបច្ចេកទេសខូច។

[រូបភាព៖ ក្រុមកីឡាករបាល់ទាត់ហាត់បញ្ជូនក្នុងតំបន់តូច មានអ្នកការពារចូលសម្ពាធ និងកោណពណ៌ច្រើន]

ជំហានទី៥៖ តើត្រូវពិនិត្យលទ្ធផលបញ្ជូនដោយវិធីណា?

ត្រូវពិនិត្យលទ្ធផលដោយវាស់ភាពត្រង់ កម្លាំង ភាពងាយស្រួលក្នុងការទទួល និងការសម្រេចចិត្ត មិនមែនវាស់តែចំនួនបាល់ដែលទៅដល់មិត្តរួមក្រុមទេ។ សម្រាប់តេស្តមូលដ្ឋាន ដាក់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រនៅចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូន ២០ ដងក្នុងស្ថានភាពឈរ។ បន្ទាប់មកធ្វើតេស្តដូចគ្នាបន្ទាប់ពីរត់ ៥ វិនាទី និងក្នុងពេល ៦០ វិនាទី។ ប្រៀបធៀបភាគរយជោគជ័យរវាងស្ថានភាពទាំងបី ដើម្បីស្គាល់ថាតើបញ្ហាស្ថិតនៅលើបច្ចេកទេស ឬការរក្សាភាពត្រជាក់ក្នុងសម្ពាធ។

ចម្លើយផ្ទាល់គឺ តេស្តល្អត្រូវមានគោលដៅវាស់បាន ចម្ងាយថេរ និងចំនួនសាកល្បងយ៉ាងហោចណាស់ ២០ ដង។ ប្រើពិន្ទុ ៤ ផ្នែក៖ ភាពត្រង់ ៤០ ពិន្ទុ កម្លាំងសមស្រប ២៥ ពិន្ទុ ការទទួលបន្ត ២០ ពិន្ទុ និងការសម្រេចចិត្ត ១៥ ពិន្ទុ។ ប្រព័ន្ធនេះបង្ហាញថាកីឡាករម្នាក់អាចបញ្ជូនត្រង់ ប៉ុន្តែបញ្ជូនយឺត ឬបញ្ជូនខ្លាំងពេក។ កត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់សប្តាហ៍ ហើយកុំសន្និដ្ឋានពីការហាត់តែមួយថ្ងៃ។

បើលទ្ធផលនៅសប្តាហ៍ទីមួយបាន ៥៨ ពិន្ទុ សប្តាហ៍ទីពីរ ៦៦ ពិន្ទុ និងសប្តាហ៍ទីបួន ៧៤ ពិន្ទុ នោះមានន័យថាប្រព័ន្ធហាត់កំពុងដំណើរការ ទោះបីមិនទាន់បាន ៩០ ពិន្ទុក៏ដោយ។ កុំកំណត់គោលដៅ ១០០ ភាគរយ ព្រោះក្នុងការប្រកួតមានចលនា សម្ពាធ និងការសម្រេចចិត្តដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបានទាំងស្រុង។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ អាចប្រើជាឯកសារយោងសម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីបរិបទប្រកួត ប៉ុន្តែការវាស់បច្ចេកទេសត្រូវកំណត់ដោយគ្រូបង្វឹកនិងគោលដៅរបស់ក្រុម។

ចង់ប្រៀបធៀបស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមអានមាតិកាពី ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដែលគ្របដណ្តប់ការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ការទស្សន៍ទាយ និងការវិភាគទិន្នន័យ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ដោះស្រាយបញ្ហាបញ្ជូនបាល់ដែលជួបញឹកញាប់

បញ្ហាបញ្ជូនបាល់គួរដោះស្រាយតាមលំដាប់ពីកំហុសដែលមានប្រូបាប៊ីលីតេខ្ពស់បំផុតទៅកំហុសដែលកម្រជាង។ ប្រសិនបើបាល់ចេញឆ្វេងជាប់ៗគ្នា សូមពិនិត្យជើងទ្រនិងផ្ទៃប៉ះជាមុន; ប្រសិនបើបាល់ហោះ សូមពិនិត្យទីតាំងក្បាលនិងថាតើប៉ះផ្នែកក្រោមបាល់ឬអត់; ប្រសិនបើបាល់ទៅដល់តែខ្វះកម្លាំង សូមពិនិត្យការតាមជើងនិងការផ្ទេរទម្ងន់។ កុំកែបញ្ហាទាំងបីក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះអ្នកនឹងមិនដឹងថាកត្តាណាធ្វើឲ្យប្រសើរឡើង។ ជ្រើសកំហុសមួយ ហាត់ ២០ ដង ហើយវាស់លទ្ធផលឡើងវិញ។

បញ្ហា៖ បាល់កោងទៅខាងឆ្វេងឬខាងស្តាំ

មូលហេតុទូទៅគឺជើងទាត់កាត់តាមបាល់ ឬកជើងមិនរឹង។ ដាក់កោណតូចមួយនៅខាងមុខបាល់ ដើម្បីបង្ខំឲ្យជើងតាមបន្ទាត់ត្រង់ទៅគោលដៅ ហើយហាត់ក្នុងល្បឿន ៦០ ភាគរយនៃកម្លាំងអតិបរមា។ បន្ទាប់ពីបាន ៨ ក្នុង ១០ ដង ទើបបង្កើនល្បឿន។ វិធីនេះអាចមើលទៅយឺត ប៉ុន្តែការរៀនចលនាត្រឹមត្រូវមានតម្លៃរំពឹងទុកខ្ពស់ជាងការធ្វើម្តងៗដោយកម្លាំងពេញ។

បញ្ហា៖ បាល់លឿនពេកសម្រាប់អ្នកទទួល

កាត់បន្ថយការបើកជំហានជើង និងប៉ះតំបន់កណ្តាលដោយចលនាតាមជើងខ្លីជាងមុន។ សូមសួរអ្នកទទួលថា បាល់គួរទៅជើងណា និងត្រូវការល្បឿនប៉ុន្មាន។ ក្នុងការហាត់ជាគូ អាចកំណត់ថាបាល់ដែលអ្នកទទួលត្រូវប៉ះលើសពីមួយដង គឺមិនជោគជ័យ។ ការកំណត់នេះធ្វើឲ្យអ្នកបញ្ជូនយល់ថា “ត្រង់” និង “ល្អ” មិនមែនជាពាក្យមានន័យដូចគ្នាទេ។

បញ្ហា៖ បញ្ជូនបានល្អពេលឈរ ប៉ុន្តែខុសពេលរត់

កាត់បន្ថយចម្ងាយសិន ហើយបន្ថែមល្បឿនជាបីកម្រិត៖ ដើរ រត់ស្រាល និងរត់ពេញ។ កុំចាប់ផ្តើមដោយការរត់ពេញ ព្រោះរាងកាយនឹងប្រើសំណងចលនាដើម្បីរក្សាតុល្យភាព។ បន្ថែមការស្កេនមួយដងមុនទទួលបាល់ និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។ ប្រសិនបើភាពត្រង់ធ្លាក់ក្រោម ៦០ ភាគរយ សូមត្រឡប់ទៅកម្រិតល្បឿនមុន ហើយកុំទាន់បន្ថែមអ្នកការពារ។

តារាងកែតម្រូវរហ័ស

  • បាល់កោង៖ ពិនិត្យកជើង និងទិសជើងទ្រមុនបង្កើនកម្លាំង។
  • បាល់ហោះ៖ រក្សាក្បាលនៅលើបាល់ និងប៉ះចំណុចកណ្តាល។
  • បាល់ខ្លី៖ បន្ថែមការតាមជើង និងផ្ទេរទម្ងន់ទៅមុខ។
  • បាល់ខ្លាំង៖ បន្ថយចលនាជើង និងស្តាប់សញ្ញាពីអ្នកទទួល។
  • ខុសពេលរត់៖ កាត់បន្ថយល្បឿន ហើយបន្ថែមសម្ពាធជាបន្តបន្ទាប់។

សរុបមក របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺចាប់ផ្តើមពីជំហរ និងជើងទ្រ បន្ទាប់មកកែចំណុចប៉ះ បង្កើនចម្ងាយ បន្ថែមចលនា និងវាស់លទ្ធផលដោយលេខ។ កំណត់គោលដៅ ២០ ដងក្នុងមួយសំណុំ ចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ និងភាគរយជោគជ័យយ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ មុនបង្កើនភាពលំបាក។ ហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ២០–៣០ នាទី ហើយកត់ត្រាកំហុសមួយប្រភេទក្នុងពេលតែមួយ។ ចងចាំថាបាល់ត្រង់ដែលមិត្តរួមក្រុមទទួលបានងាយ គឺមានតម្លៃជាងបាល់លឿនដែលបង្ខំឲ្យគាត់រត់តាម—នេះជាគណិតវិទ្យាសាមញ្ញ ប៉ុន្តែកីឡាករជាច្រើននៅតែចូលចិត្តធ្វើឲ្យរឿងងាយទៅជារឿងពិបាក។

សម្រាប់មេរៀនបច្ចេកទេស និងការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែម សូមចូលមើលមាតិកាដែលបានរៀបចំដោយ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថាការហាត់ឲ្យបាល់ទៅដល់គោលដៅតាមបន្ទាត់ដែលបានកំណត់ ដោយមានកម្លាំងសមស្រប និងងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកទទួល។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ដាក់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងប៉ះកណ្តាលបាល់។ កត់ត្រាចំនួនជោគជ័យក្នុង ២០ ដង ដើម្បីកុំឲ្យការវាយតម្លៃពឹងលើអារម្មណ៍តែប៉ុណ្ណោះ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់រាល់ថ្ងៃឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ហាត់រាល់ថ្ងៃទេ; ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ២០–៣០ នាទី គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនជាប្រព័ន្ធ។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គដែលមានការរត់ និងសម្ពាធខ្លាំង។ នៅថ្ងៃសម្រាក អាចធ្វើការហាត់ប៉ះបាល់ស្រាលៗ ១០ នាទី ប៉ុន្តែកុំបង្ខំខ្លួនពេលបច្ចេកទេសចាប់ផ្តើមខូច។

សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងខុសពីការទាត់ដោយខ្នងជើងយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់សម្រាប់ចម្ងាយខ្លីនិងមធ្យម ខណៈខ្នងជើងផ្តល់ល្បឿននិងចម្ងាយកាន់តែច្រើន ប៉ុន្តែគ្រប់គ្រងទិសពិបាកជាង។ សម្រាប់គោលដៅ ៥–១៥ ម៉ែត្រ គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងជាមូលដ្ឋាន ហើយប្តូរទៅខ្នងជើងនៅពេលត្រូវបញ្ជូនឆ្លងចម្ងាយឬឆ្លងខ្សែការពារ។ កុំប្រើខ្នងជើងដើម្បីបិទបាំងជើងទ្រខុស ព្រោះប្រូបាប៊ីលីតេបាល់ខុសទិសនឹងកើនឡើង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ខ្ញុំកោង ទោះបីខ្ញុំមើលទៅគោលដៅក៏ដោយ?

ចម្លើយ៖ ការមើលគោលដៅមិនអាចជួសជុលកជើងទន់ ផ្ទៃប៉ះមិនស្មើ ឬជើងទ្របែរខុសទិសបានទេ។ ថតវីដេអូពីខាងមុខ ហើយពិនិត្យថាផ្ទៃជើងប៉ះកណ្តាលបាល់ឬអត់ និងជើងទ្រចង្អុលទៅណា។ ហាត់នៅកម្លាំង ៦០ ភាគរយ ២០ ដង រួចប្រៀបធៀបចំនួនបាល់កោងជាមួយការហាត់កម្លាំងពេញ; ប្រសិនបើលទ្ធផលប្រសើរ បញ្ហាគឺការគ្រប់គ្រងចលនា មិនមែនការខ្វះកម្លាំងទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់?

ចម្លើយ៖ ត្រូវការបាល់មួយ កោណយ៉ាងតិច ៤ គ្រាប់ គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ និងទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ ប្រសិនបើមាន។ មិនចាំបាច់មានឧបករណ៍វាស់ល្បឿន ឬទីលានធំទេ ព្រោះចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រអាចហាត់បាននៅទីលានតូច។ ស្បែកជើងដែលសមនឹងផ្ទៃទីលានគួរមានសារៈសំខាន់ជាងម៉ាកថ្លៃ ហើយត្រូវពិនិត្យការរអិលមុនចាប់ផ្តើម។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើបញ្ជូនបានល្អពេលឈរ ប៉ុន្តែខុសពេលមានអ្នកការពារ?

ចម្លើយ៖ បន្ថែមសម្ពាធជាបីដំណាក់កាល គឺអ្នកការពារអកម្ម អ្នកការពារដាក់សម្ពាធពីចំហៀង និងការលេងក្នុងតំបន់តូច។ មុនទទួលបាល់ ត្រូវស្កេនទីតាំងមួយដង ហើយសម្រេចជម្រើសក្នុងរយៈពេលប្រហែល ២ វិនាទី។ ប្រសិនបើភាពត្រង់ធ្លាក់ក្រោម ៦០ ភាគរយ សូមត្រឡប់ទៅសម្ពាធកម្រិតមុន មិនត្រូវបង្ខំឲ្យលេងលឿនជាងសមត្ថភាពទេ។

សំណួរ៖ តើគួរវាស់ជោគជ័យដោយចំនួនបាល់ត្រង់ ឬដោយអ្វីផ្សេងទៀត?

ចម្លើយ៖ គួរវាស់ទាំងភាពត្រង់ កម្លាំងសមស្រប ភាពងាយស្រួលក្នុងការទទួល និងការសម្រេចចិត្ត។ អាចប្រើពិន្ទុ ៤០ សម្រាប់ភាពត្រង់ ២៥ សម្រាប់កម្លាំង ២០ សម្រាប់ការទទួលបន្ត និង ១៥ សម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត។ ប្រព័ន្ធនេះបង្ហាញគុណភាពពិតជាងការរាប់បាល់ដែលទៅដល់គោលដៅ ព្រោះបាល់ត្រង់តែខ្លាំងពេកអាចធ្វើឲ្យក្រុមបាត់ល្បឿននៃការលេង។

§

អរគុណ​ ចំពោះ​ ការ​ អាន​ អត្ថ​ បទ​ នេះ​ ពី​ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ។

ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក · Editorial Platform · Issue 04 · 2024

Related Articles