ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងចាប់ផ្តើមពីបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ មិនមែនពីការប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួត វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ សម្រាប់ទីផ្សារកម្ពុជាបង្ហាញថា មុំរត់ចូល ប្រហែល ៣ ជំហាន ទីតាំងជើងទ្រ និងការប៉ះបាល់កណ្ដាល គឺជាចំណុចសំខាន់ជាងការទាត់ខ្លាំងដោយមិនគិត។ ការស៊ុតមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវការរក្សាលំនឹង បង្វិលត្រគាក និងបន្តចលនាជើងទៅមុខ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គោលដៅសមស្របគឺបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវឲ្យបាន ៧ ក្នុងចំណោម ១០ ដង មុនពេលបន្ថែមល្បឿន។ ហាត់ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមាន ២០–៣០ នាទី ហើយថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យជំហរ និងចំណុចប៉ះបាល់។ ចាប់ផ្តើមដោយគ្រប់គ្រងបច្ចេកទេស មុននឹងប្រជែងនឹងកម្លាំង។
ចង់ស្វែងយល់ពីការហាត់ស៊ុតបាល់ជាជំហានៗ សូមចាប់ផ្តើមពីគន្លឹះខាងក្រោម។

ចំណុចសំខាន់បំផុត៖ តើធ្វើដូចម្តេចទើបស៊ុតបានខ្លាំង?
ចម្លើយខ្លីគឺ ត្រូវបញ្ចូលជំហរត្រឹមត្រូវ ការប៉ះបាល់កណ្ដាល និងការបង្វិលត្រគាកជាមួយគ្នា។ អ្នកស៊ុតបាល់មិនគួរផ្តោតលើការទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែគួរផ្តោតលើថាមពលដែលអាចគ្រប់គ្រងទិសដៅបាន។ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និង ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ ជាចំណុចចាប់ផ្តើមមានប្រសិទ្ធភាព។
មូលដ្ឋានគណិតវិទ្យាងាយៗគឺ៖ ថាមពលស៊ុត = ល្បឿនជើង × គុណភាពការប៉ះបាល់ × លំនឹងរាងកាយ។ ប្រសិនបើមួយក្នុងចំណោមបីនេះស្មើសូន្យ លទ្ធផលស៊ុតនឹងធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្បាស់។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចមានជើងខ្លាំង ប៉ុន្តែបើជើងទ្រនៅឆ្ងាយពីបាល់ ឬខ្លួនផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ។ បទពិសោធន៍បច្ចេកទេសរបស់ ហ្វីហ្វា និងគោលការណ៍ក្នុង ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ ហ្វីហ្វា បង្ហាញថា ការគ្រប់គ្រងរាងកាយ និងការប៉ះបាល់មានសារៈសំខាន់ចំពោះការលេងប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។ ពាក្យសំខាន់មួយពីច្បាប់ប្រកួតគឺ “ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងរាងកាយ” ដែលគួរត្រូវបានយកមកហាត់ជាមួយគ្នា មិនមែនបំបែកចេញពីគ្នាទេ។
សម្រាប់អ្នកចង់ភ្ជាប់ការស៊ុតជាមួយការភ្នាល់កីឡា គួរអាន មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគទម្រង់ក្រុម ដើម្បីយល់ពីស្ថិតិការស៊ុត និងឱកាសរកគ្រាប់បាល់ មុនពេលសម្រេចចិត្ត។
ជំហរមុនពេលទាត់
ដាក់បាល់នៅលើដីរាបស្មើ ហើយរត់ចូលតាមមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ។ ជំហានចុងក្រោយគួរតែខ្លី និងមានការគ្រប់គ្រង ដើម្បីឲ្យជើងទ្រចុះនៅក្បែរបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ។ ចុងជើងទ្រត្រូវចង្អុលទៅគោលដៅ ខណៈជង្គង់បត់បន្តិច ដើម្បីរក្សាលំនឹង។
កំហុសដែលកើតញឹកញាប់គឺរត់ចូលលឿនពេក ហើយបាត់ទីតាំងជើងទ្រ។ វាធ្វើឲ្យការប៉ះបាល់មិនពេញ ឬធ្វើឲ្យខ្លួនបង្វិលចេញពីគោលដៅ។ សូមហាត់រត់ចូលដោយគ្មានបាល់ ១០ ដង បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមបាល់។ វិធីនេះមើលទៅសាមញ្ញណាស់ ប៉ុន្តែអ្នកជាច្រើនចូលចិត្តរំលង ព្រោះវាមិនធ្វើឲ្យមានសំឡេងបាល់បុកសំណាញ់ភ្លាមៗទេ។ ប៉ុន្តែតាមតម្លៃរំពឹងទុក ការកែជំហរមានឱកាសបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវលឿនជាងការបន្ថែមកម្លាំងតែឯង។
អ្វីដែលអ្នកស៊ុតបាល់ពិតជាមានអារម្មណ៍៖ ហេតុអ្វីបាល់មិនហោះតាមចិត្ត?
អ្នកស៊ុតបាល់ភាគច្រើនមានអារម្មណ៍ថា បាល់មិនមានល្បឿន ទោះបីជាជើងឈឺក្រោយពេលទាត់ក៏ដោយ។ មូលហេតុជាក់ស្តែងគឺថាមពលត្រូវបានបាត់បង់នៅពេលជើងទាត់ប៉ះផ្នែកខាងក្រោម ឬចំហៀងបាល់។ ការប៉ះបាល់នៅកណ្ដាលដោយប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើង និងបន្តចលនាទៅមុខ ធ្វើឲ្យល្បឿនបាល់កើនឡើង ខណៈការទាត់ដោយចុងម្រាមជើងអាចបង្កការឈឺ និងការគ្រប់គ្រងមិនល្អ។
តាមទិន្នន័យបច្ចេកទេសក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលកីឡារបស់ ហ្វីហ្វា កីឡាករត្រូវរៀនបំបែករវាង “កម្លាំង” និង “ល្បឿនបាល់”។ កម្លាំងខ្លាំងអាចមិនផ្ទេរទៅបាល់បានល្អ ប្រសិនបើមុំជើងខុស។ ចំពោះកីឡាករដែលមានកម្ពស់ ឬកម្លាំងរាងកាយខុសគ្នា វិធីសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពក៏អាចខុសគ្នា ដូច្នេះកុំយកចលនារបស់កីឡាករ គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ឬ ខេលៀន អឹមបាប៉េ ទៅចម្លងទាំងស្រុង។ សូមប្រើពួកគេជាគំរូសម្រាប់ការសង្កេត មិនមែនជារូបមន្តសម្រាប់រាងកាយគ្រប់ប្រភេទឡើយ។
ចំណុចព័ត៌មានដែលមនុស្សជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ សម្ពាធខ្យល់ក្នុងបាល់ក៏ប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍ពេលស៊ុត។ បាល់ដែលទន់ពេកស្រូបថាមពលច្រើន ខណៈបាល់រឹងពេកអាចលោតខុសទិស។ សម្រាប់ការហាត់ទូទៅ ត្រូវប្រើបាល់ដែលមានសម្ពាធតាមស្លាកផលិតផល និងពិនិត្យវាមុនរាល់វគ្គ។ កុំផ្លាស់ប្តូរបាល់ពីម៉ាក អាឌីដាស ទៅ នីកេ ក្នុងពេលកំពុងវាស់វែងការរីកចម្រើន ព្រោះទម្ងន់ ស្រទាប់ខាងក្រៅ និងការលោតអាចខុសគ្នា។ ស្ថិតិរបស់អ្នកនឹងក្លាយជាការប្រៀបធៀបរវាងផ្លែប៉ោម និងកង់ម៉ូតូ ប្រសិនបើឧបករណ៍មិនថេរ។
អានបន្ថែមអំពីការវាស់វែងសមត្ថភាពតាមស្ថិតិ នៅក្នុង វិធីអានស្ថិតិកីឡាករ និងគ្រាប់បាល់។
ការប៉ះបាល់តាមគោលដៅ
ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់មានល្បឿន និងមិនវិលខ្លាំងពេក ត្រូវប៉ះផ្នែកកណ្ដាលបាល់ដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់ ត្រូវប៉ះខាងក្រោមបន្តិច ប៉ុន្តែត្រូវទទួលស្គាល់ថា ល្បឿនទៅមុខអាចថយចុះ។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់កោង ត្រូវប៉ះចំហៀង ប៉ុន្តែការគ្រប់គ្រងទិសដៅនឹងពិបាកជាងការស៊ុតត្រង់។
សាកល្បងគោលដៅ ៣ តំបន់៖ កណ្ដាលសំណាញ់ ជ្រុងខាងឆ្វេង និងជ្រុងខាងស្តាំ។ ស៊ុតតំបន់នីមួយៗ ១០ ដង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចូលគោលដៅ និងចំនួនបាល់ដែលហោះចេញ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលនៅកណ្ដាលមាន ៨ ក្នុង ១០ ប៉ុន្តែជ្រុងមានតែ ៣ ក្នុង ១០ នោះអ្នកមិនត្រូវការបន្ថែមកម្លាំងទេ អ្នកត្រូវការហាត់មុំជើង និងការបង្វិលត្រគាក។ នេះជាកន្លែងដែលលេខឈ្នះអារម្មណ៍។ ការស៊ុតមួយគ្រាប់ស្អាតមិនមានន័យជាងលទ្ធផល ៣០ ដងដែលអាចធ្វើឡើងវិញបានឡើយ។
សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងរៀបចំមើល វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ នៅទីក្រុង ឡូសអេនជឺឡេស ឬតាមការផ្សាយផ្លូវការ ការសង្កេតចលនាខ្សែប្រយុទ្ធអាចជួយឲ្យយល់ថា ពួកគេជ្រើសរើសស៊ុតកម្លាំង ឬស៊ុតត្រឹមត្រូវនៅពេលណា។ ការសង្កេតបែបនេះមានប្រយោជន៍ជាងការមើលតែល្បឿនបាល់ ហើយស្រែកថា “ខ្លាំងណាស់” ដូចអ្នកវិភាគដែលមិនបានកាន់ខ្មៅដៃកត់ត្រា។
សូមមើលការណែនាំបន្ថែមអំពីការរៀបចំហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍នៅទីនេះ។
តើ ៣ ចំណុចណាខ្លះដែលមានឥទ្ធិពលបំផុតលើកម្លាំងស៊ុត?
កម្លាំងស៊ុតកើតចេញពី ៣ ចំណុចសំខាន់៖ ល្បឿនជើង បច្ចេកទេសផ្ទេរថាមពល និងការរក្សាលំនឹងបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។ ប្រសិនបើចំណុចទាំងនេះត្រូវបានហាត់ជាប្រព័ន្ធ អ្នកអាចបង្កើនល្បឿនបាល់ដោយមិនចាំបាច់បង្កើនការប៉ះទង្គិចលើជង្គង់។ គោលដៅដំបូងគួរតែជាការធ្វើឲ្យចលនាដដែលៗមានគុណភាព ៨០ ភាគរយ មុនពេលបង្កើនកម្រិត។
១. ល្បឿនជើង និងការបង្វិលត្រគាក
ចលនាមិនចាប់ផ្តើមពីជង្គង់តែប៉ុណ្ណោះទេ។ ត្រគាក និងសាច់ដុំកណ្តាលរាងកាយជួយបង្កើតថាមពល ហើយជើងធ្វើหน้าที่ផ្ទេរថាមពលទៅបាល់។ ហាត់ការបង្វិលត្រគាកដោយប្រើបាល់ទម្ងន់ស្រាល ឬលំហាត់បង្វិលខ្លួន ២–៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ៨–១២ ដង។ កុំប្រើទម្ងន់ធ្ងន់ ប្រសិនបើចលនារបស់អ្នកបាត់ទម្រង់ ព្រោះសាច់ដុំដែលធ្វើការខុសអាចបង្ករបួសបាន។
២. មុំខ្លួននៅពេលប៉ះបាល់
ផ្អៀងខ្លួនទៅមុខបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់នៅទាប និងមានទិសដៅទៅមុខ។ ប្រសិនបើផ្អៀងទៅក្រោយខ្លាំង បាល់នឹងឡើងខ្ពស់។ កំហុសនេះអាចកែបានដោយដាក់គោលដៅទាបមួយនៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ហើយស៊ុតដោយផ្តោតលើទ្រូងនៅលើបាល់។ ស៊ុត ៥ ដង សម្រាក ៣០ វិនាទី ហើយធ្វើ ៤ សំណុំ។
៣. ការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីទាត់
ជើងទាត់គួរបន្តឆ្លងកាត់ទិសដៅគោលដៅ ហើយរាងកាយគួរបន្តទៅមុខ មិនមែនឈប់ភ្លាមៗនៅពេលបាល់ចេញទេ។ ការបន្តចលនាជួយបញ្ជាក់ថាថាមពលត្រូវបានផ្ទេរទៅបាល់ពេញលេញ។ ប្រសិនបើជើងឈប់នៅពេលប៉ះបាល់ នោះភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការភ័យខ្លាចបាល់ខុសគោលដៅ ឬការបង្ខំកម្លាំងលឿនពេក។
គោលការណ៍នេះស្របនឹងការហាត់កីឡាទូទៅរបស់ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស ដែលផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងរាងកាយ ការសម្រេចចិត្ត និងការធ្វើចលនាដដែលៗ។ តាមសមាមាត្រតម្លៃរំពឹងទុក អ្នកគួរចំណាយ ៧០ ភាគរយនៃពេលហាត់លើការស៊ុតត្រឹមត្រូវ និង ៣០ ភាគរយលើការស៊ុតពេញកម្លាំង។ ផ្ទុយពីអ្វីដែលអ្នកចង់ធ្វើនៅពេលឃើញសំណាញ់ទំនេរ ប៉ុន្តែវិធីនេះមានឱកាសធ្វើឲ្យលទ្ធផលប្រកួតប្រសើរឡើងជាង។
ចង់រៀបចំផែនការហាត់ដែលមានចំនួនដងច្បាស់លាស់ សូមពិនិត្យ ផែនការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។

ករណីពិសេស និងកំហុសដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន
ករណីពិសេសសំខាន់បំផុតគឺការស៊ុតនៅលើស្មៅសើម ខ្យល់ខ្លាំង និងទីលានមិនស្មើ។ ស្មៅសើមអាចធ្វើឲ្យជើងទ្ររអិល ដូច្នេះគួរបន្ថយល្បឿនរត់ចូលប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ និងដាក់ជើងទ្រឲ្យទូលាយជាងធម្មតា។ ខ្យល់បក់ពីចំហៀងអាចបង្វែរបាល់ដែលវិលខ្លាំង ខណៈខ្យល់បក់ពីមុខអាចបន្ថយចម្ងាយបាល់។ អ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងអាកាសធាតុបានទេ ប៉ុន្តែអាចគ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះ និងជ្រើសរើសទិសដៅស៊ុតបាន។
កុំស៊ុតពេញកម្លាំង ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ត្រគាក ឬខ្នង។ ការឈឺជាប់គ្នាលើស ៤៨ ម៉ោងគួរត្រូវបានពិនិត្យដោយអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។ ក៏មិនគួរហាត់ស៊ុត ១០០ ដងជាប់គ្នាដែរ ព្រោះគុណភាពចលនានឹងធ្លាក់ចុះ ហើយហានិភ័យរបួសកើនឡើង។ រូបមន្តសាមញ្ញសម្រាប់ការហាត់គឺ ៥ ស៊ុតក្នុងមួយសំណុំ សម្រាក ៣០–៦០ វិនាទី និងឈប់នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ក្រោម ៦ ក្នុង ១០ ដង។
មានព័ត៌មានមួយដែលគួរចងចាំ៖ ប្រសិនបើបាល់ចូលគោលដៅតែ ២ ក្នុង ១០ ដង ការបន្ថែមកម្លាំងជាទូទៅនឹងធ្វើឲ្យលទ្ធផលអាក្រក់ជាងមុន។ ដំបូងត្រូវកែជើងទ្រ និងមុំខ្លួន រហូតដល់អាចចូលបានយ៉ាងហោចណាស់ ៦ ក្នុង ១០ ដង។ បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមល្បឿនជើង ៥–១០ ភាគរយ។ នេះជាវិធីដែលចំណាយពេលតិចជាងការទាត់ដោយសង្ឃឹមថាបច្ចេកទេសនឹងកែខ្លួនឯង។ សង្ឃឹមមិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្រទេ វាគ្រាន់តែជាលេខសូន្យដែលពាក់អាវកីឡាប៉ុណ្ណោះ។
សម្រាប់ការវិភាគប្រកួត និងការយល់ពីហានិភ័យ សូមអាន វិធីវិភាគឱកាសស៊ុតក្នុងការប្រកួត។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើវិធីណាដែលមានតម្លៃបំផុត?
វិធីដែលមានតម្លៃបំផុតគឺហាត់ជំហរ ការប៉ះបាល់ និងការបន្តចលនា មុនពេលបង្កើនកម្លាំង។ របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនជាល្បិចមួយដែលធ្វើឲ្យបាល់លឿនភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលអាចធ្វើឡើងវិញបាន ២០–៣០ ដងដោយមិនបាត់លំនឹង។ សូមប្រើគោលដៅ ៣ តំបន់ កត់ត្រាលទ្ធផលរាល់វគ្គ និងរក្សាបាល់ ម៉ាក និងផ្ទៃទីលានឲ្យមានភាពស្រដៀងគ្នា ដើម្បីឲ្យការប្រៀបធៀបមានន័យ។
ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ណែនាំឲ្យអ្នកចាប់ផ្តើមដោយវគ្គ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ វគ្គនីមួយៗគួរមានការកម្តៅសាច់ដុំ ៨ នាទី ការហាត់បច្ចេកទេស ១៥ នាទី និងការសម្រាកបន្ធូរ ៥ នាទី។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ អ្នកអាចប្រៀបធៀបចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ មិនមែនគ្រាន់តែវាស់ថាបាល់ឮសំឡេងខ្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ។ នៅក្នុងបាល់ទាត់ ស៊ុតខ្លាំងដែលមិនចូលគោលដៅមានតម្លៃទាបជាងស៊ុតមធ្យមដែលអ្នកអាចគ្រប់គ្រងបាន។ នេះមិនសូវរ៉ូម៉ង់ទិកទេ ប៉ុន្តែលេខមិនខ្វល់ពីអារម្មណ៍របស់យើងឡើយ។
ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តរៀនបច្ចេកទេស និងវិភាគការប្រកួត វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ សូមចូលមើលមាតិកាថ្មីរបស់យើង។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើ “ស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំង” មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា បង្កើតល្បឿនបាល់ខ្ពស់ដោយរក្សាទិសដៅ និងការគ្រប់គ្រងបានល្អ។ ការស៊ុតខ្លាំងមិនស្មើនឹងការទាត់ដោយកម្លាំងអតិបរមាទេ ព្រោះការប៉ះបាល់ខុសអាចធ្វើឲ្យថាមពលបាត់បង់។ គោលដៅសមរម្យគឺឲ្យបាល់ចូលតំបន់ដែលចង់បានយ៉ាងហោចណាស់ ៦–៨ ដងក្នុង ១០ ដង មុនពេលបង្កើនល្បឿនជើង។ ការកត់ត្រាលទ្ធផលជួយឲ្យដឹងថាបញ្ហាស្ថិតនៅលើកម្លាំង ឬបច្ចេកទេស។
សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងទ្រនៅទីណា ដើម្បីស៊ុតបានខ្លាំង?
ចម្លើយ៖ ជើងទ្រគួរដាក់នៅក្បែរបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ និងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ជង្គង់គួរបត់បន្តិច ហើយទម្ងន់រាងកាយត្រូវស្ថិតនៅលើជើងទ្រ ដើម្បីរក្សាលំនឹង។ ប្រសិនបើជើងទ្រឆ្ងាយពេក អ្នកនឹងបាត់ការគ្រប់គ្រង ហើយប្រសិនបើនៅក្រោយបាល់ខ្លាំងពេក បាល់អាចហោះខ្ពស់។ ហាត់ជំហរដោយគ្មានបាល់ ១០ ដង មុនពេលចាប់ផ្តើមស៊ុតពិត។
សំណួរ៖ តើអ្វីខុសគ្នារវាងការស៊ុតដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង និងចុងម្រាមជើង?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខ្សែស្បែកជើងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងការគ្រប់គ្រងល្អជាង ខណៈចុងម្រាមជើងអាចធ្វើឲ្យបាល់លឿនភ្លាមៗ ប៉ុន្តែមានភាពត្រឹមត្រូវទាប។ សម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ ៨–២០ ម៉ែត្រ ផ្នែកខ្សែស្បែកជើងជាជម្រើសមានស្ថិរភាពជាង។ ចុងម្រាមជើងអាចប្រើនៅពេលត្រូវស៊ុតរហ័សក្នុងតំបន់ពិន័យ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាបច្ចេកទេសល្អសម្រាប់ការហាត់បង្កើនកម្លាំងទេ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ជាញឹកញាប់?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺខ្លួនផ្អៀងទៅក្រោយ ឬការប៉ះបាល់នៅខាងក្រោមពេក។ ដើម្បីកែ សូមដាក់ជើងទ្រក្បែរបាល់ រក្សាទ្រូងឲ្យនៅលើបាល់ និងប៉ះតំបន់កណ្ដាលជាងមុន។ ហាត់ជាមួយគោលដៅទាបនៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ហើយធ្វើ ៤ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ៥ ដង។ ប្រសិនបើបាល់នៅតែហោះខ្ពស់ សូមថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យមុំខ្លួន។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គ ២០–៣០ នាទី គឺសមស្របសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ រាល់វគ្គគួរមានការកម្តៅសាច់ដុំ ការហាត់បច្ចេកទេស និងការសម្រាកបន្ធូរ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។ ចាប់ផ្តើមពី ៣០–៥០ ស៊ុតក្នុងវគ្គ ហើយឈប់ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ ចំនួនដងច្រើនមិនមានន័យ ប្រសិនបើចលនាខុសត្រូវបានធ្វើម្តងហើយម្តងទៀត។
សំណួរ៖ តើការស៊ុតខ្លាំងសំខាន់ជាងការស៊ុតត្រឹមត្រូវឬទេ?
ចម្លើយ៖ ការស៊ុតត្រឹមត្រូវមានតម្លៃខ្ពស់ជាងការស៊ុតខ្លាំងដែលមិនចូលគោលដៅ។ ប្រសិនបើអ្នកចូលគោលដៅតែ ២ ក្នុង ១០ ដង គួរផ្តោតលើជើងទ្រ មុំខ្លួន និងការប៉ះកណ្ដាល រហូតដល់លទ្ធផលកើនដល់យ៉ាងហោចណាស់ ៦ ក្នុង ១០ ដង។ បន្ទាប់មកបន្ថែមល្បឿនជើងបន្តិចម្តងៗ ប្រហែល ៥–១០ ភាគរយក្នុងមួយដំណាក់កាល។ វិធីនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការប្រើកម្លាំងអតិបរមាតាំងពីដំបូង។
សំណួរ៖ តើអាចស៊ុតបាល់ខ្លាំងនៅលើស្មៅសើមបានដែរឬទេ?
ចម្លើយ៖ អាចបាន ប៉ុន្តែត្រូវបន្ថយល្បឿនរត់ចូល និងផ្តោតលើការដាក់ជើងទ្រ។ ស្មៅសើមបង្កើនហានិភ័យរអិល ដូច្នេះគួរបន្ថយល្បឿនរត់ចូលប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ និងពិនិត្យស្បែកជើងឲ្យសមនឹងផ្ទៃទីលាន។ កុំបង្ខំស៊ុតពេញកម្លាំង ប្រសិនបើជើងទ្រមិនមានស្ថិរភាព។ ជ្រើសរើសបាល់ទាប និងគ្រប់គ្រងបាន ជំនួសឲ្យការបាញ់បាល់ខ្ពស់ដែលពឹងផ្អែកលើសំណាង។
ការសិក្សាបន្ថែមអំពីការវិភាគកីឡា និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ អាចរកបានតាម សំណួរចម្លើយអំពីការវិភាគបាល់ទាត់។
សម្រាប់មេរៀនបាល់ទាត់ថ្មីៗ និងការវិភាគ វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ សូមចូលមើលទស្សនៈរបស់យើងនៅថ្ងៃនេះ។